14/6/2009



“uğraş didin farklı şeyler yapmak için
üç kişi ya da beş kişi anlar
ve zaman,ve zaman farklı yüzlerle
bazen yanında bazen arkanda
yalan diye bişey yok
gördük ama konuşmadık
ve hayat herşey yolundayken dur dedi artık
ve hayat herkes evindeyken dur dedi artık
ve hayatın canına taketmişti sus dedi artık
ve hayat…
kırık düşler, aynı yalnızlık
öyle azaldık ve yıprandık ki
kafamız karışık değişmek zor
dünya yıkılsa anlamazlar…”

http://fizy.com/s/14awv6

11:35



Selam Millet!

Önceki blog ben askerdeyken gümlemiş. Niye gümlemiş, nasıl olmuş tam olarak anlamadım ama olan olmuş işte. :D Ben de bugünkü çarşı iznimde Tumblr’dan bir blog açıp domainimi oradaki hesabıma yönlendirdim. Ve gördüğünüz üzere yeni blogum hazır hale geldi. Eh fena da gözükmüyor. Her hafta da yazmayı planlıyorum. Ama sadece planlıyorum. Yazabilir miyim bilmiyorum (herhalde yazamam). :D

Az önce de yazdığım üzere ben şu anda askerim. Askerliğimi İstanbul’da yapıyorum. ‘Fotoğrafçı’ olarak görev aldım. 2 aylık askerim. Geriye 3 ay 3 günüm kaldı. Yani bugün itibariyle şafak 93. Hehehe. 93 gün sonra sivil hayata geri dönüş yapacağım. Yeterki şu geriye kalan 3 aylık askerlik görevimi kazasız belasız atlatayım.

Bundan 2 ay öncesindeki yaşantımda yer alan -iyi ya da kötü olan- herşeyi çok özledim. Bütün ailemi, akrabalarımı, arkadaşlarımı en başta olmak üzere herkes için basit görünen televizyon karşısına geçip de istediğin birşeyleri izlemekten, istediğin zaman yatıp, istediğin zaman kalkabilmek, istediğin şeyleri yemek, istediğin müziği dinleyebilmek (bunu gerçekten çok özledim!:) )…

Görüyorsunuz değil mi? Askerdeyken, sivilde en basit görünen şeyler bile çok özel gelebiliyor insana… Demek ki herşeyin kıymetini bilmek lazım!

Aslında bir yandan da kendimi bayağı şanslı hissediyorum. Niye şanslıyım? Çünkü İstanbul’dayım. Çünkü havalar çok güzel. Çünkü kızlar çok güzel… Çünkü burada bir sürü arkadaşım, akrabalarım var ben onları ziyaret edebiliyorum ve onlar da beni ziyaret edebiliyor. Çünkü diğer askerlere göre görevim daha rahat. Çünkü bir süredir ortalıkta olan “Kısa dönem askerlik kalkacak!” mevzusu beni tedirgin etmiyor (ama bir sürü arkadaşım açısından üzüldüm doğrusu, inşallah bir süre daha devam eder kısa dönem). :)

Az önce “arkadaşlarımla buluşabiliyorum” muhabbeti çıktı ağzımdan ama şu ana kadar 3-4 kez çarşı iznine çıkabildiğimden dolayı birçok arkadaşımla henüz buluşamadım. Artık yavaş yavaş hepsiyle buluşacağım inşallah (kızmayın bana beyler, bu işler kolay değil :P).

Neyse şimdilik bu kadar yeter. Bir sonraki hafta görüşmek üzere. Kendinize iyi bakın. :)